محمّد بن يعقوب ، از عده‌ّاى اصحاب ، از سهل بن زياد ، از محمّد بن حسن بن شمّون ، از عبد اللّه بن عبد الرّحمن الاصمّ ، از مسمع ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام : انّ عليّا عليه السلام قضى فى شحمته الاذن ثلث دية الاذن . متن : و في خرمها ثلث ديتها على ما ذكره الشيخ و تبعه عليه جماعة ، و فسره ابن إدريس بخرم الشحمة و ثلث دية الشحمة مع احتماله إرادة الأذن ، أو ما هو أعم و لا سند لذلك يرجع إليه . ديه منفذ و سوراخ گوش شرح فارسى : ديه منفذ و سوراخ گوش يك سوّم ديه شحمه مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : حكم مزبور طبق آنچه شيخ فرموده مىباشد كه جماعتى از فقهاء در آن تبعيّت از وى نموده‌اند . مرحوم ابن ادريس آن را به خرم الشحمه تفسير نموده و سپس فرموده است : فاسد كردن و تباه نمودن آن موجب ثبوت ثلث ديه شحمه مىباشد . و سپس احتمال داده كه مقصود خرم الاذن يا اعمّ از اذن و شحمه باشد و هيچ مستند و مدركى در تفسر لفظ [ خرم ] وجود ندارد كه به آن رجوع بتوان نمود . قوله : و فى خرمها : كلمه [ خرم ] بفتح خاء به معناى شكاف و منفذ مىباشد . قوله : و تبعه عليه جماعة : ضمير منصوبى در [ تبعه ] بشيخ ( ره )